Co potrafi kot?















Wielbiciele mruczących pieszczochów twierdzą, że nie ma jak kot. Rzeczywiście, w niektórych umiejętnościach pies nie mógłby mu dorównać.











CECHY KOTA


SAMODZIELNOŚĆ

Kot, choć przywiązany do swojego właściciela, jest z natury samotnikiem. Dla psa wielogodzinna samotność jest trudna do zniesienia, natomiast kot potrafi bez uszczerbku dla psychiki spędzić nawet cały dzień bez towarzystwa swego pana, jeśli pozostawi mu się pożywienie i wodę. Czas wypałnia mu głównie drzemka. Każde mieszkanie jest też wytarczające duże, by zaspokoić kocie wymagania terytorialne.


ZMYSŁ RÓWNOWAGI JAK U LINOSKOCZKA

Długi ogon pozwala utrzymać kotu równowagę - podobnie jak tyczka w rękach człowieka chodzącego po wąskim murku chcący wychylić się w bok, środek ciężkości ulega przesunięciu. Kot automatycznie przenosi wtedy ogon na drugą stronę, co utrzymuje ciało w pełnej równowadze i zapobiega upadkowi. Pies, który nie ma takiego zmysłu równowagi, by nauczyć się podobnych akrobacji, potrzebuje długiego treningu.


ZWINNOŚĆ I SKOCZNOŚĆ

Bez rozbiegu kot jest w stanie wykonać skok wzwyż równy swojej pięciokrotnej wysokości, a w dal sześciokrotnej długości ciała. Zawdzięcza to specjalnej budowie kręgosłupa i szczególnej giętkości szyi. Wdrapywanie się kot zazwyczaj rozpoczyna od skoku, pozwalającego na osiągnięcie pewnej wysokości. Pazury przednich łap służą mu do tego, do czego raki alpiniście - podczas wspinaczki zwierzę wczepia się nimi drzewo i podciąga do góry. Pies skacze nieźle, ale nigdy nie dorównałby kotu. O wspinaniu się na drzewa nie ma nawet mowy.


UMIEJĘTNOŚĆ SPADANIA NA CZTERY ŁAPY

Kot, który spadnie z I piętra, ma szansę wyjść z tego cało. W trakcie spadania trzyma przednie łapy blisko głowy, tylne wysoko w górze, jego ciało obraca się o 180 stopni i dzięki temu łapy dotykają ziemi. Ogon ułatwia obracanie ciała. Pies podczas takiego upadku zabiłby się lub ciężko poturbował.


WZROK, KTÓRY PRZENIKA CIEMNOŚCI

Oczy to mocna strona kotów. Na każdym milimetrze kwadratowym siatkówki mają po 400 000 komórek zmysłowych, które reagują na światło i ruch, a ich pole widzenia wynosi 285 stopni co znaczy, że widzą niemal dookoła głowy. Umiejętność oceny odległości jest u nich lepsza niz u psa. Mimo iż koty widzą barwy i kształty gorzej niż człowiek, niezwykłe jest to, że niezależnie od ilości światła, która dociera do siatkówki, widzą z taką samą ostrością. W słoneczny dzień źrenice kota przypominają wąskie szparki, zaś w ciemności rozszerzają się tak, że w ciemnościach, potrzebne jest choćby najsłabsze źródło światła ( np . poświata księżyca wpadająca przez okno). Może też sprawnie się poruszać w ciemną noc, dzięki wąsom. Te "radary" pozwalają kotu zbadać temperaturę obiektu i inne jego właściwości, by ustalić, czy napotkany przedmiot jest groźny. Psy są krótkowidzami. Słabo rozróżniają kolory. Źle widzą nieruchome przedmioty, szybciej zauważą natomiast biegnącego czy jadącego na rowerze człowieka. Ciemność pozostaje dla nich nieprzenikniona.


SKUTECZNOŚĆ W POLOWANIU

Kot nie potrzebuje towarzystwa (stada) jak pies, by upolować posiłek. Poluje też dla przyjemności, dlatego stał się sojusznikiem człowieka w walce z gryzoniami, które grasują w domu lub niszczą plony. Dzięki umiejętności cichego skradania się oraz błyskawicznego ataku z zaskoczenia łatwo chwyta upatrzoną zdobycz.


Powrót